به گزارش پیچینو به نقل از فوربس، تحولات دگرگون‌ساز چند سال اخیر، باعث شده شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران در مواجهه با فضای نوآوری دست به انتخاب‌های پیچیده‌تر و تحلیل‌های دقیق‌تری بزنند. افزایشی چشمگیر در تقاضا برای خدمات هوش مصنوعی، خودکارسازی صنایع، پلتفرم‌های ابری و راهکارهای یکپارچه سلامت دیجیتال، نشان می‌دهد که ماموریت سرمایه‌ها بیشتر از همیشه به سمت شرکت‌ها و استارتاپ‌هایی سوق پیدا کرده که توانایی ترکیب سرعت رشد با تاب‌آوری اقتصادی را دارند. همزمان با افزایش فشارهای نظارتی، بالا رفتن نرخ بهره و شفاف‌تر شدن بحث پایداری زیست‌محیطی، بسیاری از تحلیل‌گران هشدار می‌دهند که دوره پول‌پاشی‌های بی‌ضابطه به‌پایان رسیده و اکنون سرمایه‌گذاران باید با شناخت عمیق‌تری نسبت به تیم، تکنولوژی، مدل درآمدی و رقبا وارد عمل شوند. برخی از حوزه‌ها مثل هوش مصنوعی مولد یا زیرساخت‌های کوانتومی، با جذب سرمایه‌های استمرار‌یافته، آینده قابل پیش‌بینی‌تر و البته رقابتی‌تری خواهند داشت و برخی حوزه‌های دیگر مثل رباتیک مصرفی و فناوری‌های سلامت به دلیل تغییرات مقرراتی زیر و بم تازه‌ای پیدا کرده‌اند. در این شرایط، صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر، شرکت‌های سهامی عام و حتی بازیگران سنتی بازارهای مالی گزینه‌های پرریسک‌تر اما سودآورتری روبه‌روی خود می‌بینند؛ اما مهم این است که هر انتخاب باید با تمرکز بر خلق مزیت رقابتی پایدار، تکنولوژی بومی‌سازی‌شده و ارزش افزوده ملموس برای صنایع و بازارها باشد. آنچه برای اکوسیستم ایران اهمیت پیدا می‌کند، راه‌اندازی شبکه‌های هم‌افزایی و افزایش تعامل با ریسک‌پذیرترین فناوری‌های جهانی است تا ضمن جذب دانش و سرمایه، بتوان افق سرمایه‌گذاری را از بازارهای داخلی به منطقه و فراتر از آن گسترش داد.

«اگر ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ سال‌های آزمون انعطاف‌پذیری بازار تکنولوژی بودند، ۲۰۲۵ می‌تواند نقطه شروعی برای تعادل میان نوآوری سریع و سرمایه‌گذاری هوشمندانه باشد.» – از زبان یک مشاور سرمایه‌گذاری جهانی

شما اگر جای یک سرمایه‌گذار خطرپذیر بودید، کدام حوزه تکنولوژی را برای ورود در سال ۲۰۲۵ انتخاب می‌کردید و چرا؟