به گزارش پیچینو به نقل از ساینس‌آلرت، پشت هر پرسش ساده به هوش مصنوعی، دو جریان پنهان آب جریان دارد:
۱. خنک‌سازی مراکز داده با برج‌های تبخیری که گرما را از تراشه‌ها می‌گیرند و بخار می‌کنند.
۲. نیروگاه‌ها که برق این غول‌های پردازشی را تأمین می‌کنند — از زغال و گاز تا هسته‌ای و حتی سدها.

میزان آب مصرفی بسته به مکان، فصل، نوع خنک‌سازی و حتی نوع مدل AI متفاوت است. یک مرکز داده در زمستان ممکن است نصف تابستان آب بخورد. مایکروسافت اخیراً فناوری بدون‌مصرف‌آب را آزمایش کرده که گرما را با یک مایع خاص و بدون تبخیر دفع می‌کند، اما هزینه و پیچیدگی مانع از استفاده گسترده شده است.

براساس گزارش‌ها، AI شرکت OpenAI روزانه حدود ۹۷.۵ میلیون لیتر و Google حدود ۶۵۰ هزار لیتر آب مصرف می‌کند. اگرچه این اعداد در مقایسه با کشاورزی یا صنعت کوچک‌ترند، رشد سریع هوش مصنوعی مولد می‌تواند فشار تازه‌ای بر منابع آب وارد کند.
کارشناسان تأکید می‌کنند: بهینه‌سازی سخت‌افزار، بازیافت آب، انتقال مراکز داده به مناطق خنک‌ و انتشار شفاف داده‌ها می‌تواند این ردپای آبی را کاهش دهد.