به گزارش پیچینو، با گسترش فناوری‌های نوین مانند توالی‌یابی DNA نسل بعدی (NGS) که در پزشکی دقیق و تحقیقات سرطان استفاده می‌شوند، وابستگی به سیستم‌های متصل به اینترنت و نرم‌افزارهای تحلیل داده رو به افزایش است. این وابستگی، راه را برای نفوذ سایبری و دستکاری داده‌های ژنتیکی هموار می‌کند.
سناریوهای تهدید شامل سرقت اطلاعات برای باج‌گیری، تغییر داده‌های بیماران، شناسایی افراد بدون رضایت، زیست‌هک (از جمله ایجاد بدافزار در نمونه‌های DNA مصنوعی) و حتی استفاده از داده‌ها برای بیوتروریسم است.
امنیت این داده‌ها تنها با اقدامات کلاسیک ممکن نیست؛ نیاز به رمزگذاری پیشرفته، استفاده از هوش مصنوعی برای شناسایی الگوهای مشکوک، و همکاری میان حوزه‌های امنیت سایبری، زیست‌فناوری و علوم داده کاملاً حیاتی است.
کارشناسان هشدار می‌دهند که حملات به این حوزه می‌تواند اعتماد عمومی به پژوهش‌های زیستی، امنیت ملی، و حتی سلامت جامعه جهانی را تهدید کند.

تحلیل پیچینو :
ماهیت تهدید: داده‌های ژنتیکی مشابه داده‌های بیومتریک، غیرقابل تغییر و مادام‌العمر هستند؛ افشای آن‌ها خسارات دائمی دارد.
ریسک سازمانی: بانک‌های اطلاعاتی ژنوم و مراکز NGS نیازمند لایه‌های چندگانه دفاعی‌اند.
نوآوری امنیتی: کاربرد مدل‌های هوش مصنوعی تشخیصی (Anomaly Detection) در سطح توالی‌یابی و تحلیل داده.
ابعاد ژئوپلیتیکی: احتمال استفاده اطلاعات ژنتیکی در جنگ‌های بیولوژیکی یا هدف‌گیری قومیتی.
فرصت پژوهشی: ایجاد استاندارد جهانی «CyberBioSecurity» برای حفاظت بین‌المللی از داده‌های ژنوم.

نقل‌قول:
«ژنوم هر فرد شناسنامه زیستی اوست؛ افشای آن دیگر قابل بازپس‌گیری نیست.» — کارشناس امنیت زیستی
سؤال تعاملی:
آیا به نظر شما باید ذخیره و پردازش داده‌های ژنتیکی تنها در مراکز کاملاً آفلاین انجام شود؟