بر اساس سیاست جدید بنیاد ملی نخبگان، توانایی حل مسائل واقعی کشور، بهجای معدل یا تعداد مقاله، معیار اصلی نخبگی خواهد بود؛ تغییری اساسی که میتواند مسیر استعدادهای کشور را دگرگون کند.
یعنی اگر دانشجویی یک یا چند مشکل را برای شهر یا صنعت حل کند، یا استاد دانشگاهی که بیواسطه به رفع چالشهای ملی کمک کند، به عنوان نخبه شناخته میشود. این اقدام در چارچوب تأکید رهبر انقلاب هم هست؛ جایی که تصریح کردند: “ملاک نخبهبودن باید توان حل مسئله کشور باشد، نه فقط مقاله نوشتن.”
این تغییر نهتنها الگوی شناسایی نخبگان را کارآمدتر و واقعیتر میکند، بلکه میتواند دانشگاه و جامعه را هم نزدیکتر کند.
«نخبه کسی است که با توان علمی خودش، یک گره واقعی از کشور باز کند؛ نه کسی که فقط معدل بالا دارد.»
بهنظر شما، شاخص حل مسائل واقعی برای شناسایی نخبگان چقدر میتواند تحولساز باشد؟ چه نمونههایی از نخبگان حلمساله در اطرافتان میشناسید؟
