پکن نخستین دوره «بازیهای جهانی رباتهای انساننما» را با حضور ۲۸۰ تیم از ۱۶ کشور برگزار کرد و همزمان فدراسیون جهانی این مسابقات را تأسیس نمود.
به گفته ژو، ترکیب سختافزار پیشرفته چینی با الگوریتمهای AI خارجی، همکاری بینالمللی را در توسعه کاربردهایی مانند امداد، خدمات خانگی و لجستیک صنعتی تسهیل میکند. او ساختار رباتها را شامل «بدن» (سختافزار)، «مغز» (درک و AI) و «مخچه» (کنترل حرکت) دانست و تأکید کرد که ضعف اصلی در درک فیزیکی جهان است — مشکلی که به باور او ظرف سه تا پنج سال آینده رفع خواهد شد.
در مراسم پایانی، با حضور چهار نهاد بینالمللی، «فدراسیون جهانی بازیهای رباتهای انساننما» بهطور رسمی شکل گرفت؛ رویدادی که میتواند جایگاه چین را بهعنوان خاستگاه این «المپیک رباتها» تثبیت کند.
چرا مهم است
این رویداد علاوه بر نمایش توانمندیهای فنی رباتها، نماد پیوند ورزش، فناوری و دیپلماسی فناورانه است و میتواند به گسترش بازار جهانی رباتهای انساننما شتاب دهد.
تحلیل پیچینو
موفقیت این بازیها نشان میدهد که جهان در حال ورود به دورهای است که رقابتهای ورزشی نه فقط برای سرگرمی، بلکه بهعنوان آزمایشگاه فناوری و الگوریتمهای تصمیمگیری AI عمل میکنند. تأسیس فدراسیون جهانی، به این رویداد ساختار بلندمدت و مسیر حرفهای میدهد و احتمالاً سرمایهگذاریها را در صنعت رباتیک شتاب خواهد بخشید.
«شاید یک یا دو دهه بعد، از پکن بهعنوان زادگاه المپیک رباتهای انساننما یاد شود.» — ژو چانگجیئو
اگر روزی المپیک رباتها در ایران برگزار شود، دوست دارید چه رشتهای را در آن ببینید؟






