با هدف تقدیر از فعالان تامین مالی پروژههای فناورانه و نوآورانه صورت گرفت
«اینتیفا»؛ نخستین جایزه ملی تامین مالی فناوری و نوآوری
نخستین جایزه ملی «تأمین مالی فناوری و نوآوری» با عنوان اختصاری «اینتیفا» روز پانزدهم مهرماه امسال در سالن کتابخانه ملی برگزار میشود.
به گزارش پیچینو، این رویداد با هدف تقدیر از بهترین عملکردها در حوزه سرمایهگذاری و پشتیبانی مالی شرکتهای دانشبنیان، فناور و استارتآپی طراحی شده و همه بازیگران اکوسیستم مالی نوآوری کشور در آن حضور خواهند داشت.
برگزارکننده اصلی این جایزه، انجمن صنفی سرمایهگذاری خطرپذیر ایران است و مجموعهای از نهادهای حاکمیتی و مالی از جمله معاونت علمی و فناوری ریاستجمهوری، صندوق نوآوری و شکوفایی، فرابورس و وزارت علوم از آن پشتیبانی میکنند.
امیرحسام بهروز، دبیر این جایزه،در ارتباط با کم و کیف آن میگوید: از ابتدای سال جاری برنامهریزیها آغاز شده تا تمامی فعالان حوزه تأمین مالی در فرایند ارزیابی دیده شوند.
به گفته او، تأمین مالی تنها به وام و ضمانتنامه محدود نیست و ابزارهای نوین مانند سرمایهگذاری جسورانه، صندوقهای پژوهش و فناوری، سکوهای تأمین مالی جمعی، پارکهای فناوری و شتابدهندهها نقش مهمی دارند. همچنین دو روش جدیدتر، یعنی انتشار «اوراق نوآوری» و پذیرش شرکتها در بورس (IPO) نیز در داوری لحاظ میشود.
شاخصهای انتخاب برترینها بر مبنای حجم و کیفیت فعالیت در زمینههایی چون ارائه تسهیلات، سطح ریسکپذیری، سهولت وثایق و میزان اثرگذاری تعریف شده است. برای مثال، نهادی که با وثایق سادهتر مانند چک یا سفته منابع مالی در اختیار شرکتهای فناور قرار دهد، امتیاز بیشتری میگیرد. همچنین طرحهای هایتک و نوآورانه ارزش بالاتری دارند. هدف، نگاه ملی و ارزیابی متوازن است تا هم هلدینگهای بزرگ و هم صندوقهای استانی بر اساس توان و گستره فعالیت خود سنجیده شوند.
در مجموع ۱۶ جایزه اصلی برای نهادهای مالی و چند جایزه ویژه در نظر گرفته شده است؛ از جمله تقدیر از پیشکسوتان، معرفی رسانه یا خبرنگار فعال و شناسایی نوآوریهای تازه در روشهای تأمین مالی. این جوایز نقدی نیستند، اما دریافت تندیس ملی میتواند اعتبار سازمانهای برگزیده را افزایش دهد و در همکاریهای آینده، از جمله قراردادها یا تخصیص منابع بودجهای، مزیت محسوب شود.
فعالیت صندوقهای پژوهش و فناوری در تمام استان ها
بهروز در بخش دیگری از سخنانش به وضعیت صندوقهای پژوهش و فناوری پرداخت. به گفته او، برخلاف تصور رشد بیرویه، توسعه این صندوقها هدفمند بوده است. از آغاز تأسیس نخستین صندوق در سال ۱۳۸۱ تا سال ۱۳۹۸ تنها ۱۸ صندوق ایجاد شد، اما با سیاستهای جدید، اکنون در تمام ۳۱ استان کشور صندوق استانی فعال است و علاوه بر آن، صندوقهای تخصصی مانند نانو، نفت، اقتصاد دیجیتال و زیستفناوری شکل گرفته است. تعداد کل صندوقها حدود ۷۰ مورد است و رشد آنها در دو سال اخیر بسیار محدود بوده است.
وی همچنین به رونق صندوقهای سرمایهگذاری شرکتی (CVC) اشاره کرد؛ نهادی که هلدینگها برای سرمایهگذاری در استارتاپها ایجاد میکنند. به گفته او، الگوگیری از نمونههای جهانی مانند گوگل ونچرز و سامسونگ ونچرز سبب شد در قانون «جهش دانشبنیان» معافیت مالیاتی صددرصدی برای هلدینگهای تأسیسکننده این صندوقها در نظر گرفته شود. نتیجه این سیاست ورود حدود چهار هزار میلیارد تومان سرمایه جدید به اکوسیستم نوآوری و ثبت درخواست تأسیس صندوق از سوی ۲۵ تا ۳۰ هلدینگ بزرگ کشور بوده است.
بهروز این اقدامات را گامی اساسی برای ریلگذاری آینده سرمایهگذاری فناورانه در ایران دانست و تأکید کرد که در مراسم ۱۵ مهر، ضمن معرفی برگزیدگان، از این صندوقهای تازهتأسیس نیز رونمایی خواهد شد؛ رویدادی که میتواند مرجع اعتباردهی و تصمیمگیری برای همکاریهای مالی در حوزه فناوری و نوآوری کشور باشد.
برگزارکننده اصلی این جایزه، انجمن صنفی سرمایهگذاری خطرپذیر ایران است و مجموعهای از نهادهای حاکمیتی و مالی از جمله معاونت علمی و فناوری ریاستجمهوری، صندوق نوآوری و شکوفایی، فرابورس و وزارت علوم از آن پشتیبانی میکنند.
امیرحسام بهروز، دبیر این جایزه،در ارتباط با کم و کیف آن میگوید: از ابتدای سال جاری برنامهریزیها آغاز شده تا تمامی فعالان حوزه تأمین مالی در فرایند ارزیابی دیده شوند.
به گفته او، تأمین مالی تنها به وام و ضمانتنامه محدود نیست و ابزارهای نوین مانند سرمایهگذاری جسورانه، صندوقهای پژوهش و فناوری، سکوهای تأمین مالی جمعی، پارکهای فناوری و شتابدهندهها نقش مهمی دارند. همچنین دو روش جدیدتر، یعنی انتشار «اوراق نوآوری» و پذیرش شرکتها در بورس (IPO) نیز در داوری لحاظ میشود.
شاخصهای انتخاب برترینها بر مبنای حجم و کیفیت فعالیت در زمینههایی چون ارائه تسهیلات، سطح ریسکپذیری، سهولت وثایق و میزان اثرگذاری تعریف شده است. برای مثال، نهادی که با وثایق سادهتر مانند چک یا سفته منابع مالی در اختیار شرکتهای فناور قرار دهد، امتیاز بیشتری میگیرد. همچنین طرحهای هایتک و نوآورانه ارزش بالاتری دارند. هدف، نگاه ملی و ارزیابی متوازن است تا هم هلدینگهای بزرگ و هم صندوقهای استانی بر اساس توان و گستره فعالیت خود سنجیده شوند.
در مجموع ۱۶ جایزه اصلی برای نهادهای مالی و چند جایزه ویژه در نظر گرفته شده است؛ از جمله تقدیر از پیشکسوتان، معرفی رسانه یا خبرنگار فعال و شناسایی نوآوریهای تازه در روشهای تأمین مالی. این جوایز نقدی نیستند، اما دریافت تندیس ملی میتواند اعتبار سازمانهای برگزیده را افزایش دهد و در همکاریهای آینده، از جمله قراردادها یا تخصیص منابع بودجهای، مزیت محسوب شود.
فعالیت صندوقهای پژوهش و فناوری در تمام استان ها
بهروز در بخش دیگری از سخنانش به وضعیت صندوقهای پژوهش و فناوری پرداخت. به گفته او، برخلاف تصور رشد بیرویه، توسعه این صندوقها هدفمند بوده است. از آغاز تأسیس نخستین صندوق در سال ۱۳۸۱ تا سال ۱۳۹۸ تنها ۱۸ صندوق ایجاد شد، اما با سیاستهای جدید، اکنون در تمام ۳۱ استان کشور صندوق استانی فعال است و علاوه بر آن، صندوقهای تخصصی مانند نانو، نفت، اقتصاد دیجیتال و زیستفناوری شکل گرفته است. تعداد کل صندوقها حدود ۷۰ مورد است و رشد آنها در دو سال اخیر بسیار محدود بوده است.
وی همچنین به رونق صندوقهای سرمایهگذاری شرکتی (CVC) اشاره کرد؛ نهادی که هلدینگها برای سرمایهگذاری در استارتاپها ایجاد میکنند. به گفته او، الگوگیری از نمونههای جهانی مانند گوگل ونچرز و سامسونگ ونچرز سبب شد در قانون «جهش دانشبنیان» معافیت مالیاتی صددرصدی برای هلدینگهای تأسیسکننده این صندوقها در نظر گرفته شود. نتیجه این سیاست ورود حدود چهار هزار میلیارد تومان سرمایه جدید به اکوسیستم نوآوری و ثبت درخواست تأسیس صندوق از سوی ۲۵ تا ۳۰ هلدینگ بزرگ کشور بوده است.
بهروز این اقدامات را گامی اساسی برای ریلگذاری آینده سرمایهگذاری فناورانه در ایران دانست و تأکید کرد که در مراسم ۱۵ مهر، ضمن معرفی برگزیدگان، از این صندوقهای تازهتأسیس نیز رونمایی خواهد شد؛ رویدادی که میتواند مرجع اعتباردهی و تصمیمگیری برای همکاریهای مالی در حوزه فناوری و نوآوری کشور باشد.
