دانشمندان دانشگاه استنفورد رابط مغز و رایانهای ساختهاند که میتواند گفتار درونی انسان را رمزگشایی کند و به بیماران ناتوان یا فلج امکان برقراری ارتباط بدهد.
آزمایش روی چهار شرکتکننده مبتلا به سکته مغزی یا بیماری ALS انجام شد و نتایج نشان داد که گفتار درونی و گفتار تلاشی الگوهای مشابهی در قشر حرکتی مغز ایجاد میکنند، اما گفتار درونی سیگنال ضعیفتری دارد.
برای حفظ حریم خصوصی، نسخهای از سامانه توسعه یافت که تنها با «رمز عبور ذهنی» فعال میشود و از رمزگشایی ناخواسته افکار جلوگیری میکند. پژوهشگران معتقدند این فناوری میتواند راه را برای بازگرداندن ارتباطی روان و طبیعی به بیماران دارای اختلالات شدید گفتاری هموار کند. این یافتهها در مجله Cell منتشر شده است.
چرا مهم است
این نوآوری میتواند انقلابی در ارتباط بیماران مبتلا به اختلالات شدید گفتاری و حرکتی ایجاد کند، باعث استقلال بیشتر این افراد شود و تعاملات روزمره آنها را به حالت طبیعی برگرداند.
تحلیل پیچینو
اتصال هوش مصنوعی به رابطهای مغز و رایانه یک گام بلند در ادغام فناوری عصبی و ارتباطات انسانی است. جریان دادههای عصبی بهطور مستقیم به متن، میتواند زیرساخت محصولات توانبخشی جدید و حتی رابطهای آینده مثل کنترل وسایل با فکر را شکل دهد. اما در کنار مزایا، مسائل اخلاقی و امنیتی باید از ابتدا در هسته طراحی گنجانده شوند تا فناوری به تهدید بدل نشود.
«این اولین باری است که ما توانستهایم بفهمیم فعالیت مغز زمانی که فقط به صحبت کردن فکر میکنید، چگونه است.» — ارین کونز، دانشگاه استنفورد
آیا حاضرید برای توانایی کنترل دستگاهها یا صحبت فقط با فکر کردن، رابط مغز و رایانه در مغز خود کاشته شود؟






