بروکس توضیح می‌دهد که دست انسان دارای حدود ۱۷٬۰۰۰ گیرنده لمسی تخصصی است که هیچ رباتی تاکنون حتی نزدیک به این سطح هماهنگی و حساسیت نشده است.
برخلاف موفقیت‌های یادگیری ماشین در پردازش گفتار و تصویر که مبتنی بر دهه‌ها فناوری گردآوری داده بوده، در حوزه لمس چنین پیشینه‌ای وجود ندارد.
چالش ایمنی نیز جدی است: ربات‌های انسان‌نما برای حفظ تعادل حجم عظیمی از انرژی صرف می‌کنند و سقوط آن‌ها می‌تواند بسیار خطرناک باشد. از نظر فیزیک، رباتی با دو برابر اندازه مدل‌های فعلی، هشت برابر انرژی مخرب خواهد داشت.
او پیش‌بینی می‌کند که طی ۱۵ سال آینده، ربات‌های موفق شبیه انسان نخواهند ماند و به‌جای پا، از چرخ‌ها، چندین بازو و حسگرهای تخصصی بهره خواهند برد. به باور بروکس، سرمایه‌های فعلی صرف آزمایش‌های آموزشی پرهزینه‌ای می‌شود که هرگز به تولید انبوه نخواهد رسید.
تاریخچه مواضع بروکس نشان می‌دهد که این نخستین‌بار نیست که او بر انتظارات غیرواقعی سرمایه‌گذاران و کارآفرینان آب سرد می‌ریزد. سال گذشته نیز او درباره اغراق توانایی‌های هوش مصنوعی مولد هشدار داد و حتی شواهدی از افزایش زمان انجام پروژه‌ها با استفاده از این ابزار ارائه کرد.
نمونه‌ای از این مطالعات توسط METR نشان داد که حتی توسعه‌دهندگان خبره هنگام استفاده از ابزارهای AI، به‌طور متوسط ۱۹٪ کندتر عمل می‌کنند، درحالی که تصور می‌کردند ۲۰٪ سریع‌تر شده‌اند.
بازار فعلی ربات‌های انسان‌نما اما به شدت داغ است؛ شرکت‌هایی مانند Figure با حمایت مایکروسافت و OpenAI و ارزش‌گذاری ۳۹ میلیارد دلاری، و Apptronik با سرمایه‌گذاری ۴۵۰ میلیون دلاری از گوگل، این موج سرمایه را هدایت می‌کنند. بروکس معتقد است این موج، بیشتر یک حباب است تا جهشی فناورانه پایدار.

تحلیل پیچینو :
دیدگاه بروکس تضادی آشکار با فضای هیجان‌زده فعلی دارد. او به نکته‌ای بنیادین اشاره می‌کند: موفقیت فناوری‌های گذشته مبتنی بر داده و زیرساختی بود که سال‌ها پشتوانه داشت، اما در حوزه رباتیک انسان‌نما چنین پشتوانه‌ای وجود ندارد.
خطرهای ایمنی، محدودیت‌های حسی و هزینه‌های غیرقابل‌توجیه، دلایلی هستند که پیش‌بینی او را معتبر جلوه می‌دهند. اگر این تحلیل درست باشد، بازار طی یک دهه آینده شاهد تغییر شکل کامل این ربات‌ها و دور شدن از فرم انسانی خواهد بود.