بر اساس گزارش وب‌سایت PhoneArena و داده‌های منتشرشده از StatCounter، بیش از ۳۰ درصد کاربران اندروید همچنان از نسخه اندروید ۱۳ یا قدیمی‌تر استفاده می‌کنند؛ نسخه‌ای که نخستین‌بار در سال ۲۰۲۲ منتشر شد و اکنون از چرخه پشتیبانی امنیتی گوگل خارج شده است.
این موضوع به‌معنای قطع کامل دریافت وصله‌های امنیتی است؛ وصله‌هایی که برای اصلاح آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده و جلوگیری از بهره‌برداری مهاجمان سایبری طراحی می‌شوند. تنها در به‌روزرسانی امنیتی ماه دسامبر اندروید، ۱۰۷ نقص امنیتی شناسایی و ترمیم شده است؛ نقص‌هایی که دستگاه‌های قدیمی‌تر هیچ‌گاه آن‌ها را دریافت نکرده‌اند.
شرکت امنیت سایبری Zimperium هشدار داده است که «در هر لحظه، بیش از ۵۰ درصد دستگاه‌های موبایل از نسخه‌های قدیمی سیستم‌عامل استفاده می‌کنند» و بخش قابل‌توجهی از این دستگاه‌ها یا در معرض آلودگی قرار دارند یا بالفعل آلوده شده‌اند. این آسیب‌پذیری‌ها می‌توانند به سرقت گذرواژه‌ها، اطلاعات بانکی، داده‌های شخصی و حتی کنترل کامل دستگاه منجر شوند.
ریشه بخش بزرگی از این بحران به مشکل مزمن «تکه‌تکه بودن اندروید» بازمی‌گردد؛ جایی که هزاران تولیدکننده مختلف، نسخه‌های متنوعی از اندروید را با رابط‌های کاربری و سیاست‌های پشتیبانی متفاوت عرضه می‌کنند. در نتیجه، حتی گوشی‌هایی که از نظر سخت‌افزاری سالم‌اند، تنها به‌دلیل پایان پشتیبانی نرم‌افزاری به دستگاه‌هایی پرخطر تبدیل می‌شوند.

تحلیل نهایی پیچینو
آنچه امروز کاربران اندروید با آن روبه‌رو هستند، یک ضعف فنی ساده نیست؛ بلکه نشانه‌ای از تضاد ساختاری میان مدل باز اما پراکنده اندروید و واقعیت تهدیدهای امنیتی مدرن است. در جهانی که حملات سایبری هر روز هوشمندتر می‌شوند، امنیت دیگر یک ویژگی جانبی نیست، بلکه شرط بقاست.
برای کاربر نهایی، ادامه استفاده از گوشی بدون وصله امنیتی به‌معنای راه رفتن روی مین‌های نامرئی است؛ و برای اکوسیستم اندروید، این وضعیت هشداری جدی است که اگر سیاست‌های پشتیبانی طولانی‌مدت، به‌روزرسانی متمرکز و مسئولیت‌پذیری تولیدکنندگان اصلاح نشود، «گوشی هوشمند» از ابزار اعتماد به منبع ریسک شخصی تبدیل خواهد شد.
در نهایت، آینده امنیت موبایل نه فقط به قدرت سخت‌افزار، بلکه به طول عمر نرم‌افزار گره خورده است؛ معیاری که اندروید هنوز در آن ضعف ساختاری دارد.