افزایش بیسابقه هزینه ویزای H-1B، استخدام بینالمللی را برای استارتاپها غیرممکن و بازار نوآوری را لرزان میکند
«تعرفه استعداد» ترامپ؛ ضربه ۱۰۰ هزار دلاری به نوآوری استارتاپها
افزایش ۲۰ برابری هزینه ویزای کاری H-1B به ۱۰۰ هزار دلار به دستور ترامپ، موجی از نگرانی در میان بنیانگذاران استارتاپها ایجاد کرده؛ تغییری که میتواند دسترسی به استعدادهای جهانی را مسدود و چشمانداز نوآوری در آمریکا را تهدید کند.
عمر عوضالله، بنیانگذار استارتاپ هوش مصنوعی Vectara، گفت: «با این مبلغ نمیتوان کسی را استخدام کرد؛ این رقم برای بسیاری از ما مرگبار است.» او هشدار داد که این سیاست در بلندمدت، نوآوری را بهشدت تضعیف میکند.
ویزای H‑1B که سالانه به ۸۵ هزار نفر داده میشود (۲۰ هزار نفر از فارغالتحصیلان دانشگاههای آمریکا)، ابزاری کلیدی برای ورود استعدادهای بینالمللی به بازار فناوری بوده و مدیرانی چون ساندار پیچای (گوگل) و ساتیا نادلا (مایکروسافت) از دارندگان سابق آن بودهاند. منتقدان افزایش هزینه میگویند این تغییر ۵.۵ میلیارد دلار هزینه سالانه به صنعت فناوری تحمیل میکند و مسیر رشد بسیاری از استارتاپها را میبندد.
حامیان این تصمیم مدعیاند که افزایش شدید هزینهها میتواند قرعهکشی ویزا را حذف کند و از جایگزینی نیروی کار آمریکایی با نیروهای ارزانتر خارجی جلوگیری کند. اما وکلای مهاجرت و فعالان استارتاپی میگویند این دیوار قیمتی، هم به جذب استعداد و هم به فرهنگ نوآوری آمریکا ضربه میزند.
کارآفرینانی از جمله برایان ستیاناثان (Iterate) و همانت موهاپاترا (Lightspeed) هشدار دادهاند که بسیاری از تیمهای موفق، پایهگذار یا مدیرانشان مهاجرانی با ویزای H‑1B بودهاند. حتی برخی مؤسسان، داستان شخصیشان را به مهاجرت والدینشان با این ویزا گره زدهاند.
با ابهامات حقوقی درباره بازپرداخت هزینه در صورت رد درخواست و احتمال توقف موقت روندهای جاری، بسیاری از استارتاپها در حال بررسی راهکارهای جایگزین مانند ویزای O‑1 یا استخدام بینالمللی از راه دور هستند. این تغییر، فرصت را برای کشورهایی چون کانادا، بریتانیا و آلمان فراهم کرده تا با سیاستهای منعطفتر، استعدادهای جهانی را جذب کنند.
تحلیل پیچینو
این «تعرفه استعداد» نه فقط مانعی اقتصادی، بلکه سیگنالی منفی به اکوسیستم فناوری دنیا ارسال میکند: ورود شما به آمریکا دیگر تضمینشده نیست—even اگر از جمله نوآوران کمنظیر باشید. در حالی که رقابت جهانی برای جذب مغزهای برتر داغتر میشود، سیاست بستن درها به جای بازتر کردن آنها، میتواند سلطه تاریخی آمریکا بر فناوری را تهدید کند و به نفع رقبای نوظهور تمام شود.






