به گزارش پیچینو به نقل از تک‌کرانچ، تاکنون ۲۳ ایالت آمریکا این قوانین را اجرایی کرده و دو ایالت دیگر از سپتامبر به آن خواهند پیوست. در بریتانیا، «قانون ایمنی آنلاین» از ژوئیه ۲۰۲۵ پلتفرم‌هایی چون یوتیوب، گوگل و ردیت را ملزم به شناسایی سن کاربران کرده است.
در نسل جدید این قوانین، دیگر خبری از «تیک زدن یک چک‌باکس» نیست؛ کاربران باید کارت شناسایی رسمی یا داده بیومتریک (مثل اسکن چهره) را به سامانه‌های ثالث ارائه دهند. موافقان معتقدند چنین اقداماتی می‌تواند از دسترسی کودکان به محتوای صریح جنسی، مواد مخدر یا ارتباطات آنلاین خطرناک جلوگیری کند. اما حوادثی مانند افشای ده‌ها هزار مدارک هویتی و پیام خصوصی در اپلیکیشن Tea نشان می‌دهد که حتی وعده «حذف فوری داده» می‌تواند پوچ باشد.

خطرات پنهان: سازمان‌هایی چون EFF هشدار می‌دهند «هیچ شیوه‌ای همزمان امن و صددرصد دقیق نیست» و هر روش در شکلی متفاوت خطرناک است. منتقدان می‌گویند چنین قوانین می‌تواند ابزاری برای سرکوب سیاسی، محدود کردن آموزش جنسی یا حذف اطلاعات مربوط به جوامع LGBTQ باشد؛ مشابه اقدامی که در تگزاس با ترکیب محدودیت‌های نمایشی و قوانین ضد تغییر جنسیت رخ داد.

 تبعات جهانی: حتی خارج از مرزهای این کشورها، شرکت‌های فناوری برای تبعیت پیشاپیش اقدام می‌کنند. یوتیوب در آمریکا شروع به تخمین سن کاربران بر اساس فعالیتشان کرده است. کاربران نیز با افزایش بی‌سابقه دانلود VPN به‌دنبال دور زدن این محدودیت‌ها هستند—در بریتانیا، پس از اجرای قانون، پنجاه درصد از ۱۰ اپلیکیشن برتر رایگان iOS را VPNها تشکیل دادند.
در نهایت، پرسش کلیدی پابرجاست: آیا برای دسترسی آزاد به دانش و ارتباط، باید خود را به ایفای نقش «کاربر افشا شده» تن داد؟ یا جهان دیجیتال راهی میانه برای امنیت کودکان و حفظ آزادی‌های بنیادی پیدا خواهد کرد؟