ترامپ روز چهارشنبه در دفتر بیضی کاخ سفید به خبرنگاران گفت که به‌زودی با ۱۲ تا ۱۵ مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ هوش مصنوعی دیدار خواهد کرد و در این جلسات موضوع «دادن چیزی به مردم» مطرح خواهد شد.
او در این باره گفت: «اگر این اتفاق بیفتد، مردم بسیار ثروتمند خواهند شد.» ترامپ همچنین ابراز امیدواری کرد که شرکت‌های بزرگ AI با این ایده موافقت کنند و افزود چنین اقدامی می‌تواند برای افکار عمومی نیز بسیار محبوب باشد.
اگرچه ترامپ به‌طور مشخص توضیح نداد منظور او چه نوع سازوکاری است، رویترز این اظهارات را اشاره‌ای احتمالی به واگذاری سهم یا منافع مالی از شرکت‌های AI به دولت یا عموم مردم تفسیر کرده است.
این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که نگرانی عمومی در آمریکا نسبت به تأثیر هوش مصنوعی بر اشتغال رو به افزایش است. بر اساس نظرسنجی Reuters/Ipsos که روز دوشنبه تکمیل شد، نیمی از آمریکایی‌ها نگران‌اند که گسترش AI شغل خودشان یا یکی از اعضای خانواده‌شان را تهدید کند.
شرکت‌های Anthropic، OpenAI، Google و Meta تاکنون به درخواست رویترز برای اظهار نظر پاسخ نداده‌اند. همچنین یک مقام کاخ سفید نیز از اعلام نام افراد یا شرکت‌های حاضر در جلسه مورد اشاره ترامپ خودداری کرده است.
رویترز پیش‌تر گزارش داده بود که OpenAI ارزش‌گذاری تا سقف یک تریلیون دلار را هدف گرفته است. در چنین شرایطی، هرگونه توافق برای واگذاری سهم به دولت آمریکا می‌تواند تأثیر مالی بزرگی بر ساختار درآمدی دولت و همچنین ارزش‌گذاری این شرکت‌ها بگذارد.
نکته قابل توجه آن است که OpenAI در ماه آوریل به‌صورت عمومی ایده ایجاد یک Public Wealth Fund را مطرح کرده بود؛ صندوقی که در شرکت‌های هوش مصنوعی سرمایه‌گذاری کند و منافع حاصل از آن به‌طور مستقیم میان شهروندان توزیع شود.
همچنین برنی سندرز، سناتور ایالت ورمونت و از منتقدان ترامپ، پیش‌تر از این ایده حمایت کرده بود. ترامپ نیز هفته گذشته گفته بود تیمش این پیشنهاد را بررسی خواهد کرد.

تحلیل سی‌بوم
اظهارات ترامپ را می‌توان یکی از صریح‌ترین نشانه‌های ورود سیاست‌گذاری آمریکا به مرحله‌ای دانست که در آن هوش مصنوعی دیگر فقط یک فناوری نیست، بلکه یک منبع بالقوه ثروت ملی تلقی می‌شود. ایده «بازگرداندن سهمی از منافع AI به مردم» در ظاهر جذاب است، اما در عمل می‌تواند اشکال بسیار متفاوتی داشته باشد: از مالیات ویژه بر شرکت‌های AI گرفته تا سهام‌داری دولتی، صندوق ثروت عمومی یا توزیع مستقیم سود میان شهروندان.
در سطح اقتصادی، این بحث یادآور این پرسش قدیمی است که اگر فناوری‌های مولد بهره‌وری، مشاغل و درآمد را جابه‌جا می‌کنند، سود حاصل از این دگرگونی باید به چه کسی برسد؟ سهام‌داران، بنیان‌گذاران و سرمایه‌گذاران خصوصی یا کل جامعه‌ای که تبعات آن را تحمل می‌کند؟
اگر دولت آمریکا واقعاً به سمت مدل‌هایی مانند public wealth fund حرکت کند، پیامد آن فراتر از صنعت AI خواهد بود و می‌تواند الگویی تازه برای برخورد با فناوری‌های راهبردی ایجاد کند. اما در عین حال، چنین رویکردی با پرسش‌های دشوار درباره ارزش‌گذاری، مالکیت، مداخله دولت و انگیزه نوآوری نیز روبه‌رو خواهد شد.