طبق گزارش اکونومیست، سال ۲۰۲۵ شاهد تزریق حدود ۴۰۰ میلیارد دلار فقط برای زیرساخت مدل‌های هوش مصنوعی در آمریکا خواهد بود. پیش‌بینی می‌شود تا ۲۰۲۸ این عدد جهانی به ۳ تریلیون دلار برسد. اما زیرساخت‌های AI، از جمله تراشه‌ها و سرورها، عمر مفید کوتاهی دارند و برخلاف راه‌آهن یا فیبر نوری، ارزش ماندگار ایجاد نمی‌کنند.

نشانه‌های حباب:

• شرکت‌هایی مانند OpenAI و Anthropic هر چند ماه میلیاردها دلار جذب سرمایه می‌کنند، در حالی که دستیابی به AGI ممکن است دهه‌ها طول بکشد.
• رقابت سنگین منجر به خرید تجهیزات گران‌قیمت و هزینه‌های نجومی انرژی شده است.

پیامدهای احتمالی:

• ورشکستگی استارتاپ‌های کوچک.
• متوقف شدن پروژه‌های دیتاسنتر نیمه‌کاره.
• بحران نقدینگی در شرکت‌های برق بدهکار.

تأثیر اقتصادی: ۴۰٪ از رشد GDP آمریکا در سال گذشته ناشی از تب AI بوده است؛ کاهش سرمایه‌گذاری می‌تواند این موتور رشد را خاموش کند و مصرف ثروتمندان را کاهش دهد.

سناریوها:
۱. موفقیت کامل AGI و رشد انفجاری اقتصاد، اما محدود به چند شرکت بزرگ.
2. رشد آهسته با میدان دادن به بازیگران کوچک‌تر.
۳. شکست نسبی و ترکیدن حباب شبیه دات‌کام.
تاریخ می‌گوید: سقوط دارایی‌های ماندگار آسیب کمتری دارد، اما دارایی‌های AI به شدت زودفرسوده‌اند.

تحلیل پیچینو
تب هوش مصنوعی یا رالی قرن است یا سقوط با فرود اضطراری. فرقش را ماندگاری دارایی‌ها و صبر سرمایه‌گذاران تعیین می‌کند؛ دو چیزی که فعلاً کمیاب‌تر از تراشه H100 است.