به گزارش پیچینو به نقل از تک کرانچ، سناتور اسکات وینر، طراح SB 53، این قانون را گامی اساسی برای شفاف‌تر کردن فعالیت آزمایشگاه‌های بزرگ هوش مصنوعی می‌داند. در متن آن، شرکت‌های عمده باید پروتکل‌های ایمنی خود را علنی کنند، کارکنان افشاگر تحت حمایت قرار گیرند و یک «ابر عمومی» به نام CalCompute برای گسترش دسترسی به توان پردازشی ایجاد شود.
نیوسام پیش‌تر، لایحه‌ای مشابه اما سخت‌گیرانه‌تر از همین سناتور را وتو کرده بود و دلیلش را اعمال استانداردهای یکسان روی همه مدل‌ها، بدون توجه به سطح ریسک عملیاتی، عنوان کرد. نسخه تازه SB 53 با مشورت گروهی از متخصصان که نیوسام پس از آن وتو تشکیل داده بود، بازنویسی شده و در اصلاحیه اخیر، شرکت‌های توسعه‌دهنده مدل‌های «Frontier» با درآمد سالانه زیر ۵۰۰ میلیون دلار فقط ملزم به افشای جزئیات کلی ایمنی هستند، درحالی‌که شرکت‌های بزرگ‌تر باید گزارش‌های دقیق ارائه دهند.
مخالفت‌ها نیز کم نبوده؛ از غول‌های سیلیکون‌ولی گرفته تا گروه‌های لابی‌گر. OpenAI به‌طور غیرمستقیم مخالفت کرده و توصیه کرده که رعایت استانداردهای فدرال یا اروپایی کافی باشد. مدیران حکم سیاست‌گذاری و حقوقی a16z این نوع لوایح ایالتی را خطرناک ازنظر محدودیت‌های قانون اساسی می‌دانند. در مقابل، Anthropic از موافقان علنی SB 53 است و آن را الگویی عملی برای حکمرانی AI در فقدان استاندارد فدرال خوانده است.

تحلیل پیچینو
SB 53 مثل پلی میان نگرانی‌های امنیتی و فشارهای صنعتی است. اگر امضا شود، می‌تواند الگویی برای سایر ایالت‌ها شود و اگر وتو بخورد، پیام واضحی به سیلیکون‌ولی خواهد بود که هنوز دست فرماندار در همراهی با صنعت سنگین است. این کشمکش یادآور قدیمی‌ترین چالش قانون‌گذاری در فناوری است: چطور در جاده نوآوری ترمز ایمنی را نصب کنیم، بدون آنکه موتور خاموش شود.