رصد امواج گرانشی، که حاصل برخوردهای عظیم کیهانی مانند ادغام سیاه‌چاله‌ها هستند، به ابزار فوق‌حساس LIGO وابسته است. این رصدخانه با استفاده از لیزر و تداخل‌سنجی، سیگنال‌های بسیار ضعیف فضا–زمان را تشخیص می‌دهد. با این حال، افزایش قدرت لیزر برای دیدن اجسام دورتر، باعث گرم‌شدن و خمیدگی آینه‌ها می‌شود؛ حتی تغییرات کوچکتر از یک پروتون هم می‌تواند مسیر دریافت سیگنال را مختل کند.
گروهی از فیزیکدانان آمریکایی سامانه‌ای به نام FROSTI (تابشگر سطحی جلویی) ابداع کرده‌اند که با تاباندن الگوهای حرارتی کنترل‌شده روی آینه، اعوجاج ناشی از گرمای لیزر را اصلاح می‌کند. این روش به کمک حلقه‌ای از عناصر گرم‌کننده، شکل آینه را با دقت تنظیم و پیچ‌وتاب‌ها را صاف کرده و نویز اضافه را به حداقل می‌رساند.
FROSTI در شرایط خلأ فوق‌العادهٔ LIGO بدون آلودگی به آینه‌ها عمل می‌کند و می‌تواند توان‌های لیزری چند مگاواتی — تقریباً پنج برابر توان فعلی — را بدون کاهش حساسیت تحمل کند. این فناوری در حال حاضر روی آینه‌های ۴۰ کیلوگرمی کار می‌کند، اما قابلیت استفاده روی آینه‌های ۴۴۰ کیلوگرمی نسل بعدی را نیز دارد.
با استفاده از این سامانه، رصدخانه‌های امواج گرانشی قادر خواهند بود میلیاردها سال نوری دورتر را ببینند، میلیون‌ها فرایند ادغام سیاه‌چاله و ستاره نوترونی را ثبت کنند و به درک عمیق‌تری از پدیده‌های مرموز کیهان دست یابند.
رصد امواج گرانشی، که حاصل برخوردهای عظیم کیهانی مانند ادغام سیاه‌چاله‌ها هستند، به ابزار فوق‌حساس LIGO وابسته است. این رصدخانه با استفاده از لیزر و تداخل‌سنجی، سیگنال‌های بسیار ضعیف فضا–زمان را تشخیص می‌دهد. با این حال، افزایش قدرت لیزر برای دیدن اجسام دورتر، باعث گرم‌شدن و خمیدگی آینه‌ها می‌شود؛ حتی تغییرات کوچکتر از یک پروتون هم می‌تواند مسیر دریافت سیگنال را مختل کند.
گروهی از فیزیکدانان آمریکایی سامانه‌ای به نام FROSTI (تابشگر سطحی جلویی) ابداع کرده‌اند که با تاباندن الگوهای حرارتی کنترل‌شده روی آینه، اعوجاج ناشی از گرمای لیزر را اصلاح می‌کند. این روش به کمک حلقه‌ای از عناصر گرم‌کننده، شکل آینه را با دقت تنظیم و پیچ‌وتاب‌ها را صاف کرده و نویز اضافه را به حداقل می‌رساند.
FROSTI در شرایط خلأ فوق‌العادهٔ LIGO بدون آلودگی به آینه‌ها عمل می‌کند و می‌تواند توان‌های لیزری چند مگاواتی — تقریباً پنج برابر توان فعلی — را بدون کاهش حساسیت تحمل کند. این فناوری در حال حاضر روی آینه‌های ۴۰ کیلوگرمی کار می‌کند، اما قابلیت استفاده روی آینه‌های ۴۴۰ کیلوگرمی نسل بعدی را نیز دارد.
با استفاده از این سامانه، رصدخانه‌های امواج گرانشی قادر خواهند بود میلیاردها سال نوری دورتر را ببینند، میلیون‌ها فرایند ادغام سیاه‌چاله و ستاره نوترونی را ثبت کنند و به درک عمیق‌تری از پدیده‌های مرموز کیهان دست یابند.
تحلیل پیچینو:
FROSTI نه تنها یک ارتقاء فنی برای LIGO است، بلکه افق‌های علمی را گسترش می‌دهد. افزایش ۱۰ برابری حجم جهان قابل مشاهده می‌تواند دوره‌ای تازه از اخترفیزیک را آغاز کند؛ دوره‌ای که در آن تعاملات گرانشی دوردست به‌طور مستقیم قابل مطالعه خواهد بود و مدل‌های کیهان‌شناسی با داده‌های واقعی بازبینی می‌شوند.