تیلی نوروود به‌عنوان نخستین «بازیگر هوش مصنوعی» قرار است در آثار آتی ولدن حضور داشته باشد. او این پروژه را یک تجربه هنری و خلاقانه دانست؛ مشابه ابزارهایی چون نقاشی دیجیتال یا جلوه‌های ویژه، و نه جایگزینی مستقیم بازیگر واقعی.
اما بسیاری از بازیگران این استدلال را نمی‌پذیرند. ملیسا باررا، ستاره مجموعه «جیغ»، و مارا ویلسون، بازیگر فیلم «ماتیلدا»، از سواستفاده احتمالی از چهره بازیگران واقعی برای خلق شخصیت‌های AI شدیداً انتقاد کرده‌اند و این رویه را آسیب‌زننده به ماهیت بازیگری می‌دانند.
واکنش‌ها فراتر از فضای فردی رفته و انجمن بازیگران آمریکا (SAG-AFTRA) نیز علیه این اقدام موضع گرفته است. در شبکه‌های اجتماعی کمپین‌هایی برای تحریم آثار استفاده‌کننده از بازیگران هوش مصنوعی شکل گرفته که نشانه‌اش گسترش نگرانی‌ها درباره آینده شغل بازیگری است.
ولدن در پاسخ تأکید کرده که شخصیت‌های هوش مصنوعی باید با معیارهای خود ارزیابی شوند، نه با مقایسه مستقیم با بازیگران انسانی، و آن‌ها را فرصتی برای خلق فرم‌های تازه روایی می‌داند.
این جدال تازه، بحث بلندمدتی را درباره مرزهای استفاده از AI در صنعت سرگرمی و خطر جایگزینی خلاقیت انسانی با مدل‌های الگوریتمی احیا کرده است — بحثی که هنوز سرشار از اختلاف نظر و مقاومت است.

تحلیل پیچینو:
تیلی نوروود نماد ورود مستقیم هوش مصنوعی به قلب هنر نمایشی است. هالیوود با بحران هویت تازه‌ای روبه‌روست: چگونه می‌توان از مزایای تکنولوژی در روایت تصویری بهره برد، بدون آنکه جایگاه انسانی و میراث هنری بازیگری قربانی شود؟ نبود چارچوب حقوقی روشن خطر تبدیل تجربه هنری به ابزار صرفاً اقتصادی را افزایش می‌دهد.