به گزارش پیچینو، علم پزشکی و فناوری زیستی، یک گام بلند دیگر به تحول درمان دیابت نزدیک شدند. تیمی بین‌المللی پژوهشگران به سرپرستی دکتر کوئنتین پریه، روشی نوین برای چاپ سه‌بعدی سلول‌های انسانی موسوم به "جزایر لانگرهانس" – یعنی همان سلول‌های حیاتی تولیدکننده انسولین – ابداع کرده‌اند. بجای اتکای همیشگی به تزریق روزانه انسولین یا پیوندهای پرریسک، آن‌ها یک جوهر زیستی مبتنی بر آلژینات و بافت تخلیه‌شده پانکراس را به کار گرفتند تا سلول‌هایی سالم، زنده و پایدار با ساختار پشتیبان طبیعی خلق کنند.

تفاوت کلیدی این نوآوری، امکان کاشت کم‌تهاجمی این سلول‌ها زیر پوست بیماران است—روشی بسیار ساده‌تر از پیوند به کبد، با پایداری و عملکرد هوشمندانه‌تر. تکنولوژی جدید با تنظیمات بهینه‌ی چاپ سه‌بعدی (فشار کم و سرعت پایین برای کاهش استرس سلولی) توانسته بیش از ۹۰٪ سلول‌های انسانی واقعی را بعد از پرینت نیز زنده و آماده ترشح انسولین نگه دارد: سلول‌هایی که در محیط آزمایشگاهی تا سه هفته فعالیت طبیعی و پاسخ دقیق به قند خون داشته‌اند و حتی به رشد عروق خونی جدید نیز کمک می‌کنند.

امید اصلی این روش، پایان دائمی تزریق انسولین و ارائه یک درمان شخصی‌سازی‌شده برای بیش از ۵۹ میلیون فرد مبتلا به دیابت نوع ۱ است. نتایج ابتدایی تا اینجا بسیار دلگرم‌کننده بوده و پژوهشگران حالا در مسیر آزمایش‌های حیوانی و توسعه گزینه‌های نگهداری و حمل‌ونقل بلندمدت این بافت‌ها (مثل انجماد) قدم گذاشته‌اند. چالش کلیدی بعدی، استفاده از منابع جایگزین مانند سلول‌های بنیادی یا سلول‌های حیوانی برای حل کمبود اهداکننده است. اگر آزمایش‌های بالینی نیز موفق باشند، می‌توان به درمانی انقلابی و دسترس‌پذیر در سرتاسر دنیا امیدوار بود—تغییری که نه‌تنها زندگی بیماران که نقش ایران در زنجیره ارزش جهانی درمان‌های زیست‌فناورانه را نیز متحول می‌کند.