تصمیم دولت ترامپ برای تبدیل کمکهزینههای وعده دادهشده به اینتل به سهام ۱۰ درصدی، بحثهای تازهای درباره آینده یکی از ستونهای صنعت نیمههادی جهان به راه انداخته است؛ اقدامی که به گفته برخی تحلیلگران، علاج اصلی مشکلات اینتل — بهخصوص در بخش ریختهگری زیانده — نخواهد بود.
بخش «اینتل فاندری» که تولید تراشه برای مشتریان خارجی را بر عهده دارد، تا کنون مشتریان کلانی چون سونی را از دست داده و تنها در سهماهه دوم ۲۰۲۵ بیش از ۳.۱ میلیارد دلار زیان عملیاتی ثبت کرده است. از ابتدای سال هزاران نفر اخراج شدهاند و اختلافات بر سر احیای این بخش، یکی از عوامل کنارهگیری «لیپ-بو تان» از هیئتمدیره در ۲۰۲۴ بود؛ کسی که در بهار ۲۰۲۵ به سمت مدیرعامل رسید.
تحلیلگران معتقدند مشکل اینتل تزریق پول نیست، بلکه تغییر رویکرد به مشتریان است. کوین کَسیدی از Rosenblatt میگوید فرهنگ ساختاری اینتل با مشتریمحوری بیگانه است. از سوی دیگر، معامله جدید ریسکهایی برای سهامداران به همراه دارد: رقیقشدن ارزش سهام، کاهش حق رأی و حساسیت مشتریان بینالمللی که ۷۶٪ درآمد اینتل را تأمین میکنند.
هرچند برخی کارشناسان، تعهد دولت به آینده اینتل را نشانه دلگرمکنندهای میدانند — بهویژه در بحبوحه رقابت برای تولید تراشههای پیشرفته و تقویت توان داخلی آمریکا در هوش مصنوعی — اما همه تأکید دارند که این معامله، علاج دردهای بنیادی اینتل نیست. موفقیت نهایی به جلب مشتریان برای فناوری تولید تراشه 14A وابسته است، آن هم پیش از شروع تولید.
