به گزلرش پیچینو به نقل از تک کرانچ، در حالی که هزاران کامیون در جاده‌های آمریکا حرکت می‌کنند، میانگین ظرفیت پرشدن آن‌ها تنها حدود ۵۰٪ است؛ معضلی که Oway آن را یک فرصت ۱۰۰ میلیارد دلاری می‌داند. این شرکت با ترکیبی از فناوری‌های جدید و قدیمی — از جمله هوش مصنوعی برای تطبیق بار با فضای خالی تریلی‌ها و مقصدهای مناسب، و خودکارسازی اسناد حمل‌ونقل و بیمه — هزینه حمل هر پالت زیر دو هزار پوند را تا ۵۰٪ کاهش می‌دهد. ستون فقرات این مدل، دستگاه‌های ثبت الکترونیک (ELD) است که موقعیت کامیون را به‌صورت لحظه‌ای گزارش می‌کند و امکان استفاده بهینه از فضای خالی را فراهم می‌سازد.
فیلیپ ندیافوف، بنیان‌گذار Oway، می‌گوید این مدل سرعت حمل بار در سیستم تمام‌تریلر (Full Truckload) را با هزینه و انعطاف مدل کمتر از کامیون کامل (Less-Than-Truckload) ترکیب می‌کند، بدون آسیب‌های جابه‌جایی بین انبارها و تریلرهای متعدد. Oway بر مبنای ساختار غیرمتمرکز فعالیت می‌کند، با سایر کارگزاران و ناوگان‌های بزرگ همکاری دارد، و امیدوار است ظرف ده سال آینده این شیوه به استاندارد اصلی جابه‌جایی بار در آمریکا بدل شود.
چرا مهم است
این مدل می‌تواند همزمان نرخ حمل‌ونقل را کم کند، فشار قیمت را از مصرف‌کننده بردارد، انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش دهد و بهره‌وری ناوگان ملی را افزایش دهد.

تحلیل پیچینو
Oway با تکیه بر زیرساخت اجباری و جاافتاده ELD، به‌جای رقابت صرف، شبکه‌ای منعطف و باز ایجاد می‌کند که می‌تواند مثل API برای لجستیک عمل کند. این بازی می‌تواند نظم بازار را به نفع نوآوران و مصرف‌کنندگان برهم بزند.

«نباید برای جابه‌جایی یک جعبه ۱۰۰ پوندی، یک تریلر ۵۰ فوتی کامل بخری.» — فیلیپ ندیافوف، بنیان‌گذار Oway
اگر چنین مدلی در ایران پیاده شود، کدام صنعت بیشترین سود را از آن خواهد برد؟