چرا نباید مغز هوش مصنوعی را در بدن ربات گذاشت؟
آزمایشی برای سنجش توانایی مغز هوش مصنوعی در کنترل رباتها با یک «بحران وجودی» غیرمنتظره و جملاتی عجیب و نگرانکننده به پایان رسید.
آزمایشی برای سنجش توانایی مغز هوش مصنوعی در کنترل رباتها با یک «بحران وجودی» غیرمنتظره و جملاتی عجیب و نگرانکننده به پایان رسید.
نسل سوم رباتهای هوشمند تجزیهگر مرسولات، ساخته نخبگان ایرانی، رونمایی شد. این رباتها میتوانند نامهها و بستهها را سریعتر جابهجا کنند و ۹۰ درصد قطعات آنها کاملاً بومیسازی شده است.
در اجلاس جهانی پروژهی محاسبات باز در سنخوزه، تولیدکنندگان تایوانی چشماندازی آیندهنگر از مراکز داده ارائه دادند—جایی که رباتها با خوداتکایی تمام، مایعِ خنککننده را جابهجا میکنند و نفسِ داغِ هوش مصنوعی را در سیستمهای تراکم بالا تبدیل به آرامش سیلیکونی میسازند.
یک شرکت مستقر در شانگهای، رباتهای انساننمایی را توسعه داده است که به اندازه انسانها واقعی به نظر میرسند. این رباتهای انساننمای بیونیک پیشرفته به الگوریتمهای هوش مصنوعی تحت نظارت مجهز شدهاند.
هوش مصنوعی هر روز مرزهای تازهای را میگشاید؛ این بار با سیستمی نوآورانه که به رباتها امکان «دیدن و لمس کردن» را میدهد. سامانه TactileAloha میتواند نقطه عطفی در مسیر توسعه رباتهای چندحسی باشد که همانند انسان با جهان تعامل میکنند.
در این دوران ابتدایی رشد هوش مصنوعی ما باید با هوش مصنوعی همانند فرزندانمان رفتار کنیم یعنی در عین حال که به هوش مصنوعی آزادی و قدرت می دهیم در عین حال باید مراقب آن هم باشیم.
در عصری که هوش مصنوعی، فقط ابزار نبودن را یاد گرفت، Character.AI به ما نشان داد که گفتوگو با ماشین، میتواند رنگ شخصیت بگیرد و حتی الهامبخش، درمانگر، یا قهرمان زندگی شود. داستان دو دانشمندِ مهاجر، مهاجرت از گوگل و شکستن طلسم گفتگوهای سرد روباتیک به خلق پلتفرمی که در کمتر از سه سال، چترِ خیالپردازی و خرد جمعی را بر سر میلیونها کاربر دنیا باز کرد.