به گزارش پیجچنو، رشد سرسام‌آور ایجنت‌های AI – سیستم‌های هوشمندِ پُروظیفه که امور بانکی، درمان، مشاوره یا مدیریت فرآیندها را خودکار می‌کنند – حالا به یک «دیوار مسئولیت حقوقی» خورده است. VentureBeat گزارش می‌دهد که نهادهای قانونی و بیمه‌گران حتی حاضر به پذیرش ریسک خطاهای جدی یا خسارات پیش‌بینی‌نشده ناشی از عملکرد این ایجنت‌ها نیستند؛ چرا که تعیین «مقصر» در از کار افتادن یا تصمیم نادرست، اغلب ناممکن یا غیرشفاف است.

همزمان، استارتاپ Mixus مدلی جدید را معرفی می‌کند: استفاده از ناظران انسانی (Human-in-the-Loop) برای هر کاری که ریسک بالا یا حساسیت حقوقی داشته باشد. در این مدل، هرزمان «ایجنت» وارد مرحله پرخطر شد یا تشخیص سیستم به سطح خاصی از عدم اطمینان رسید، کار به یک ناظر واقعی سپرده می‌شود تا تصمیم نهایی را بگیرد و ریسک به طور شفاف مدیریت شود.  
این راهکار، علاوه بر باز کردن گره قانونی و رگولاتوری، اعتماد مشتریان و سازمان‌ها را نیز بازیابی می‌کند و در واقع، «هوش مصنوعی مسئولیت‌پذیر» را به مرحله اجرا نزدیک‌تر می‌کند.

برای اکوسیستم ایران، این مدل به معنای قابلیت پیاده‌سازی AI در حوزه‌های بانکی، سلامت و خدمات عمومی است، بی‌آنکه ریسک حقوقی یا اجتماعی بی‌پاسخ بماند.