یک‌شنبه 24 خرداد 1405

محبوب ترین های امروز

اپتا مدعیان جام جهانی را رتبه‌بندی کرد؛ اسپانیا بالاتر از فرانسه و آرژانتینکلاهبرداری میلیارددلاری با پیامک‌های جعلی؛ گوگل از یک شبکه سایبری شکایت کرداسپیکر فوق‌باریک «Peace Duo» برای خواب بهتر معرفی شد؛ پخش صدا از زیر بالش بدون هدفوناندرو یانگ: فرصت میلیارددلاری بعدی استارتاپ‌ها: پایین آوردن هزینه زندگی
FOLLOW            
جاسازی باکتری‌های انتقال‌دهنده الکترون در مصالح ساختمانی، ابرخازن‌هایی برای ساختمان‌های آینده می‌سازد

سیمان زنده؛ دیوارهایی که برق ذخیره می‌کنند

سیمان زنده؛ دیوارهایی که برق ذخیره می‌کنند

دانشمندان دانمارکی با استفاده از باکتری Shewanella oneidensis سیمانی ساخته‌اند که می‌تواند برق را ذخیره و به بخش‌های مختلف ساختمان منتقل کند.

به گزارش Interesting Engineering، محققان دانشگاه آرهوس دانمارک با ترکیب رایج‌ترین ماده ساختمانی جهان یعنی سیمان با باکتری زنده، موفق به ساخت اولین سیمان زنده جهان شدند که نقش یک ابرخازن را ایفا می‌کند.
این باکتری‌ها، شناخته‌شده به‌خاطر توانایی انتقال الکترون‌ها به خارج از سلول، پس از ورود به سیمان شبکه‌ای از حامل‌های بار ایجاد کرده و انرژی را ذخیره و آزاد می‌کنند. به شگفتی، حتی پس از مرگ میکروب‌ها، سیمان توان ذخیره‌سازی خود را حفظ کرده و با افزودن مواد مغذی دوباره فعال می‌شود.
برای تغذیه مداوم باکتری‌ها و حفظ عملکرد، پژوهشگران یک سیستم میکروفلوئیدیک به سیمان افزودند که پروتئین‌ها، ویتامین‌ها، نمک‌ها و فاکتورهای رشد را به آنها می‌رساند. این روش تا ۸۰٪ از ظرفیت اولیه باکتری‌ها را بازیابی می‌کند، بدون نیاز به تعویض باتری یا تعمیرات سنگین.
آزمایش‌ها نشان داد که این سیمان هم در سرما و هم در گرما قادر به ذخیره و تخلیه انرژی است. اتصال شش بلوک از این نوع سیمان برق کافی برای روشن کردن یک LED تولید کرد. برآوردها نشان می‌دهد یک اتاق ساخته شده از این ماده می‌تواند حدود ۱۰ کیلووات‌ساعت انرژی ذخیره کند؛ معادل برق لازم برای یک سرور سازمانی استاندارد به مدت یک روز.

تحلیل پیچینو
این نوآوری می‌تواند مرز میان «مصالح ساختمانی» و «زیرساخت انرژی» را محو کند. در آینده، دیوارها نه تنها عایق و محافظ خواهند بود، بلکه به باتری‌های قابل احیای ساختمان‌ها بدل می‌شوند. چالش کلیدی، حفظ طولانی‌مدت فعالیت میکروبی بدون هزینه نگهداری بالا و مقیاس‌پذیری صنعتی است. اگر این سد شکسته شود، ما شاهد ادغام انرژی و معماری در مقیاسی بی‌سابقه خواهیم بود.